Hoofdsponsors

Waar zit de klapekster?

Zondag 19 februari, het is fris aan het einde van de Zwarte Plakweg. Bijna tien mensen hebben zich verzameld voor de jaarlijkse telling van de Klapekster. De Klapekster is geen familie van de Ekster maar behoord tot de Klauwieren en de Ekster zit in de familie van de Kraaien. Genoeg over de familie perikelen en aan de slag. Na een verdeling van de aanwezigen over de drie wandelroutes in de Mariapeel, de plek waar de Klapekster zich regelmatig vertoont, ging iedereen op stap. In ben vertrokken in een gezelschap van twee andere heren en gewapend met verrekijkers en gekleed in warme kleding was het zoeken, waar zit de Klapekster? Deze vogel laat zich regelmatig zien hoog in een boom of struik, op zoek naar een prooidier bestaande uit veldmuizen en andere kleine dieren. Deze prooi spiest hij aan doorn van een struik om hem daar op te eten of mee te nemen naar zijn kinderen in het nest. Het nest zullen wij in Nederland niet vinden want hij broedt in het hoge noorden. De wandeling verliep voorspoedig en kijkende door de verrekijker zagen wij een vos. Langzaam liep hij van ons af want hij had ons natuurlijk al eerder gezien. Verder de vos volgend vloog plotseling een vogel voorbij, en u raad het al: de Klapekster. Onze missie was geslaagd maar nog niet afgerond. Zouden de andere groepen ook een Klapekster zien? Het verlossende schriftelijke bericht kwam via de app binnen. Alhoewel, verlossend woord mag ik niet zeggen want er is geen woord gewisseld. Ook een van de andere groepen had een Klapekster gespot, dus het totale aantal kwam hiermee op twee vogels en daarmee een mooie opbrengst van deze wandeling. Twee zult u denken, en daarvoor gaan jullie twee uur wandelen in de kou? Ja, twee klinkt niet veel. Toch waren wij zeer tevreden want tijdens de jaarlijks terug rugkomende telling komen wij ook wel eens met het aantal van nul Klapekster naar huis. Dus namens alle aanwezige tellers, Klapeksters bedankt. Vanaf deze plek wensen wij allen die carnaval gaan vieren veel plezier. Diegenen die hier niks mee hebben en toch vrij zijn wensen we mooie dagen. Tot de volgende keer. Alaaf, Ton Hagens.