Hoofdsponsors

Paaswandeling 2018, weer of geen weer.

 

Ook dit jaar waren we bij Petra en Paul van Aan de Drift te gast tijdens onze jaarlijkse paaswandeling. Ruim 35 personen hadden de moeite genomen, ondanks de dreiging van regen, mee te willen wandelen op 2e paasdag. Na een welkomstwoord van Paul werd de groep in tweeën gedeeld en ging men, gewapend met eigen of geleende verrekijkers op pad. De vogels lieten goed van zich horen en ook zien, je kon merken dat het voorjaar in de lucht hangt. De vogels maken zich op voor een nieuw druk broedseizoen. Een tijd van zorgen dat de eieren uitkomen en dan de jongen groot te brengen, geen gemakkelijke taak.

De wandeling voerde ons lang de plas die aan de Lorbaan ligt, door de bossen langs het recreatiepark en later weer terug naar Aan de Drift. Tijdens de wandeling lieten de koolmees en pimpelmees zich goed horen. Maar ook goudhaantje, al of niet gelokt door een vogelapp via de telefoon, kwam snel kijken welke indringer zijn territorium was binnen gekomen. Niet alleen de grote bonte specht was ijverig bezig met roffelen om de aandacht te trekken van de dames, ook de groene specht lachte er lustig op los. Tijdens het bekijken van de staartmezen hoorden wij plotseling de kraaien roepen en zagen we dat zij een havik het leven zuur probeerden te maken. Dit is iets wat je vaker kunt mee maken, het verjagen van roofvogels door kraaien.

Kraaien zijn niet bang voor bijvoorbeeld een havik en zeker met meerderen zijn zij de havik de baas. Op het eind van de wandeling merkte een van de deelnemers dat er een forse vogel boven in een boom zat, na een snelle blik door de verrekijkers zagen wij een appelvink. Deze mooie vogel met zijn forse snavel zat boven in de boom de situatie in de gaten te houden. Een waardige afsluiting van een mooie wandeling en dat zonder regen. Na koffie gedronken te hebben in het bezoekerscentrum nam ik afscheid van Paul en Petra en wil hun nogmaals bedanken voor hun gastvrijheid.

Tot het volgend jaar en misschien mag ik u dan ook begroeten.

Met vriendelijke groeten, Ton Hagens