Geplukt: Hans-Peter Uebelgünn

 

Als kind al was hij het liefst buiten. Zat hij niet op school, dan was hij of aan het voetballen, of in de natuur. Als jeugdtrainer bij Sparta ’18 en bestuurslid van vogelwerkgroep ’t Hökske, spelen deze twee zaken nog steeds een grote rol in zijn leven. Behalve dat, heeft hij ook nog een gezin dat hem erg dierbaar is. Deze week wordt Hans-Peter Uebelgünn (50) geplukt.

 

Hans-Peter werd geboren in Horst, maar groeide op in Sevenum samen met zijn zus. Al jong raakte hij gefascineerd door roofvogels. “Ik weet nog dat ik voor het eerst een rode wouw zag, toen ik een jaar of 8 was. Ik liep van school naar huis en opeens vloog hij over”, vertelt hij. In eerste instantie ontwikkelde die interesse nog niet heel veel verder. Hans-Peter maakte zijn school af en ging aan het werk. “Als machinebankwerker, bij Dinnissen, waar ik nog steeds goed op mijn plaats zit”, zegt hij. In die tijd werd zijn interesse voor de natuur ook weer aangewakkerd. De oorzaak: een briefje bij de Jumbo. “Henk Maessen, inmiddels overleden, stelde in dat briefje de vraag of er mensen waren die er interesse in hadden om samen met hem de natuur in te gaan.” Dat had Hans-Peter wel en inmiddels zit hij als het even kan ieder weekend in De Peel, het liefst met zijn camera om bijzondere momenten vast te leggen. “De natuur biedt rust, maar zit ook vol verrassingen.”

 

hp geplukt1Vogels zijn dieren waar Hans-Peter zich nog net een beetje extra voor interesseert. In 1995 was hij dan ook één van de oprichters van vogelwerkgroep ’t Hökske. Als bestuurslid is hij nog altijd erg actief. “We tellen vogels, plaatsen en controleren nestkasten en geven cursussen”, vertelt hij. “Volgend jaar bestaat de club vijfentwintig jaar. Daarvoor zit ik ook in de jubileumcommissie, waarmee we onder andere als doel hebben om meer mensen bij de vereniging te betrekken. Zo gaan we lezingen en activiteiten organiseren en worden er weer verschillende cursussen gegeven.” Volgens Hans-Peter is bovendien ook het sociale aspect van de vereniging heel belangrijk. “Ieder jaar gaan we een weekendje weg met de club en hebben we de jaarlijkse barbecue”, lacht hij. “Ook dat is altijd leuk.”

 

Behalve de natuur en vogels heeft Hans-Peter nog een andere passie: voetbal. Ook dat zit er al van jongs af aan in. “Als kind heb ik altijd gevoetbald, maar daar ben ik inmiddels mee gestopt. Wel ben ik jeugdtrainer, momenteel van Sparta JO13-3.” Met het trainen van de Sevenumse voetbaljeugd begon hij al eind jaren ’80. “Ik ben er tussendoor even uit geweest, maar sinds mijn eigen zoons ook voetballen ben ik weer begonnen”, vertelt hij. “Ik vind het mooi om die jongens beter te laten voetballen, maar het belangrijkste is vooral dat ze lol hebben.” Naast het zelf trainen van de Sparta-jeugd, is Hans-Peter ook al jaren groot PSV-fan. Hij volgt alle wedstrijden en af en toe bezoekt hij er ook een. “Dat is altijd weer een leuk uitje.”

 

 

Een andere rode draad in Hans-Peters leven, is zijn gezin. “Mijn vrouw Susan en ik hebben elkaar in 1997 leren kennen. Dat kwam eigenlijk een beetje door mijn zus, Susan was een collega van haar.” Toen Hans-Peter jarig was, grapte Susan tegen zijn zus dat ze hem proficiat moest wensen van haar. Dat wekte meteen zijn interesse en een paar weken later, tijdens de kermis, sloeg de vonk over. Inmiddels is het stel al 18 jaar getrouwd en hebben ze samen twee zoons. In de toekomst zou Hans-Peter graag nog mooie reizen willen maken met zijn gezin. “Noorwegen en Amerika staan bijvoorbeeld nog op het lijstje”, zegt hij. “Maar behalve meer reizen heb ik eigenlijk niet heel veel meer te wensen.”